Autor: Serpentin

Pelodiscus sinensis ( Żółwiak chiński)

Nazwy:
Trionyx sinensis, Amyda sinensis.
Angielskie: Chinese softshell turtle
Niemieckie: Chinese softshell Schildkröte

Systematyka:
Królestwo: Animalia
Podkrólestwo: Histozoa
Typ: Chordata
Podtyp: Reptilia
Gromada: Anapsida
Rząd: Testudines
Podrząd: Testudinoidea
Rodzina: Trionychidae
Rodzaj: Pelodiscus
Gatunek: Pelodiscus sinensis

Klasyfikacja:
Wiegmann 1835r.

Informacje ogólne:
Najbardziej rozpowszechniony gatunek z rodziny Trionychidae, będący przedstawicielem grupy żółwi miękkoskórnych. Coraz częściej w sklepach zoologicznych można zobaczyć młode osobniki beztrosko pływające w akwariach, których oryginalny wygląd i przystępna cena (zwykle w granicach 30-40 zł) sprawiają, że stosunkowo łatwo znajdują nabywców, którzy z reguły niestety nie wiedzą jak się mają nimi zajmować i przeżywają później różne rozczarowania z powodu swojej niewiedzy.

Wygląd:
Posiada stosunkowo płaski, silnie zredukowany i nieukształtowany w pełni pancerz kostny, pokryty miękką elastyczną skórą. Jego górna cześć, zwana karapaksem, zmienia kolor wraz z wiekiem zwierzęcia. U młodych osobników jest piasokowoszara, pokryta charakterystycznymi ciemnymi „oczkami” z jaśniejszymi środkami. Występują również odmiany pozbawione tych plamek. Z upływem lat żółwiakowi stopniowo zielenieje karapaks, u dorosłych osobników ma kolor oliwkowozielony do zielonobrunatnego. Plastron u młodych okazów jest pomarańczowy, gdzieniegdzie mogą (lecz nie muszą) występować mniej lub bardziej widoczne czarne plamy, natomiast u dorosłego żółwiaka zmienia kolor na brudnobiały do zielonawego. Kolejna charakterystyczna cecha to niezwykle długa, giętka szyja, na końcu której jest osadzona mała głowa, zaopatrzona w wydłużony ryjek o niezwykle silnych szczękach i dobrze widocznych otworach nosowych. Każda z przednich łap jest zaopatrzona w trzy pazurki, ogon w zielonkawym kolorze jest stosunkowo długi i walcowaty.


Młody osobnik- photography by www.infotortuga.com/


Podrostek- photography by www.infotortuga.com/


Moja dorosła samiczka

Cechy szczególne:
Agresywny żółw posiadający jak już wspomniałem niezwykle długą szyje i bardzo silne szczęki, co robi z niego niebezpieczne zwierze. Dorosły okaz bez problemu może pozbawić pechowego hodowcę palców! Młode zaleca się łapać w siatkę do ryb akwariowych, większe najlepiej wyjmować po spuszczeniu z akwarium wody. Jeśli musimy wyciągnąć żółwiaka należy go pewnie chwycić za plastrom i karapaks u nasady ogona, obserwując przy tym cały czas głowę zwierzęcia i dopiero wtedy zdecydowanym ruchem wyjąć go ze zbiornika.


Prawidłowe chwytanie żółwiaka na przykładzie mojej samiczki

Wielkość:
W niewoli żółwiak chiński osiąga wymiary karapaksu w granicach 25-30 cm, w naturze zdarzają się osobniki, których rozmiar dochodzi nawet do 33 cm, a ciężar ciała do 10 kg.

Długość życia:
25-30 lat

Aktywność:

Aktywny w ciągu dnia. Większość czasu spędza głównie w wodzie zagrzebany w piasku lub mule wystawiając tylko szyje i głowę albo, gdy jest wystraszony nawet tylko czubek nosa. Zdarzają się osobniki, które chętnie korzystają z przygotowanych przez hodowców wysp do wygrzewania się. Żółwiaki są jednak bardzo płochliwe, więc nawet najmniejszy ruch w pobliżu akwarium powoduje natychmiastowy skok żółwia do wody i zakopanie się w piasku.

Biotop:
Gatunek ten zamieszkuje wolno płynące zbiorniki wodne, o średniej głębokości: stawy, jeziora, bagniska. Szczególnie lubi te o miękkim mulistym lub piaszczystym dnie, gdzie może swobodnie się zagrzebywać. Poza tym zbiornik powinien mieć łagodne wyjście na brzeg, gdyż nawet żółwiaki, które spędzają cały czas w wodzie, potrzebują czasem wyjść na ląd np. samica w okresie składania jaj.



Występowanie:
Występuje w prawie całej południowo-wschodniej Azji, od Indii poprzez Chiny, Tajwan, Wietnam, Koreę, Japonię, Indonezje, aż po Hawaje. Spotykany jest również w syberyjskiej rzece Amur.



Temperatura:
Temperaturę wody należy utrzymywać w granicach 22-28°C. Powietrze powinno być ogrzane do 28-30°C w dzień i 22-24°C w nocy. Upodobania termiczne zależą zresztą od miejsca pochodzenia naszego żółwiaka. Najczęściej oferowane u nas żółwiaki pochodzą z ferm hodowlanych w Chinach i Tajlandii, gdzie wychowywano je w ciepłym klimacie.

Oświetlenie:
Cykl 12-14 godzinny. Używanie świetlówki UVB nie jest konieczne, gdyż gatunek ten rzadko wygrzewa się na wyspie, dodatkowo promieniowanie UV nie jest niezbędne do prawidłowego wzrostu zwierzęcia. Jednak w okresie wiosenno-letnim dobrze jest zapewnić żółwiakom dostęp do oczka wodnego, gdzie aktywnie spędzają czas wykorzystując przestrzeń, którą trudno jest zapewnić warunkach domowych.

Wielkość terrarium:
Minimalna wielkość terrarium dla dorosłego osobnika to 80x50x50 cm, natomiast optymalna to 100x40x50 cm. Oczywiście jeśli możemy zapewnić żółwiakowi jeszcze większe lokum, to tym lepiej dla zwierzęcia.

Wystrój terrarium:
Dno zbiornika wodnego wysypujemy drobną warstwą piasku o grubości 10 cm, tak aby zwierze miało możliwość zagrzebania się w nim, nie robiąc sobie przy tym krzywdy.
Głębokość wody powinna stanowić 1/2- 2/3 wysokości akwaterrarium, musi być ona na tyle duża, by żółwiak po przewróceniu na karapaks mógł się swobodnie odwrócić w przeciwnym wypadku istnieje niebezpieczeństwo utopienia. W rogu pomieszczenia powinna znajdować się mielizna, na której żółwiak będzie mógł spokojnie odpocząć, wystawiając nad powierzchnię wody tylko pysk. W akwarium należy też umieścić niewielką, wynurzoną wyspę, na której zwierzę będzie mogło się wygrzewać. Niezbędne jest zamieszczenie w zbiorniku wodnym odpowiednio zabezpieczonej przed stłuczeniem grzałki oraz naprawdę wydajnego filtra, ponieważ żółwiaki muszą mieć nienagannie czystą wodę. Wszystkie rośliny zamieszczone w zbiorniku zostaną wykopane, zniszczone oraz zjedzone.


Młody osobnik wygrzewający się na korzeniu- photography by www.infotortuga.com/

Żywienie:
Żółwiak chiński jest typowym mięsożercą. W naturze żywi się głównie rybami, owadami, ślimakami, płazami i padliną. W hodowli pokarm dostosowujemy do wielkości posiadanego okazu. Młodym dajemy żywe lub mrożone larwy ochotki, wodzienia, komarów itp., oraz drobne rybki i ślimaki. Dorosłe osobniki karmimy żywymi rybami, płazami, dżdżownicami, skorupiakami i ślimakami, z mrożonek możemy podawać filety rybne, mrożone ryby (np. stynkę), skorupiaki oraz młode gryzonie np. myszy, chomiki.

Choroby:
Takie jak u innych żółwi, jednak najczęściej spotykana jest infekcja skóry o podłożu grzybiczym i bakteryjnym. Dochodzi do niej w wyniku skaleczeń i otarć o chropowate i ostre materiały użyte do dekoracji zbiornika, a także z powodu zanieczyszczeń wody i nieodpowiedniego odczynu wody (woda powinna mieć lekko kwaśny odczyn- pH 6,0-6,5). Pamiętać należy, że leczenie grzybic jest dość uciążliwe i długotrwałe, dlatego należy zapobiegać powstawaniu tej choroby przez przestrzeganie zasad hodowli. Leczenie tej choroby polega na kąpielach w roztworze nadmanganianu potasu lub powidonu jodu. Kąpiele należy przeprowadzać 2 razy dziennie przez 15-20 minut. Osobiście nie polecam roztworu zieleni malachitowej, gdyż może on spowodować zapalenie spojówek. Po przeprowadzeniu takiej kąpieli miejsca zainfekowane należy osuszyć i 2 razy dziennie smarować preparatami przeciw grzybiczymi. Można 1-2 razy w miesiącu profilaktycznie wykąpać żółwiaka w 2% roztworze powiodonu jodu. Nie należy zapominać o witaminie A, która ma duży wpływ na prawidłowe funkcjonowanie skóry i nabłonków.

Dymorfizm płciowy:
Dorosłe samice są większe od samców, mają krótszy i węższy ogon u nasady.

Rozmnażanie:
W naturze na wiosnę (ok. kwietnia) przystępują do godów. Od czerwca do sierpnia samice znoszą do wygrzebanych jamek jaja o średnicy 2 cm, z których po 40-80 dniach klują się młode. W hodowli rozmnażają się dosyć łatwo. Jeśli posiadamy samca i samicę żółwiaka możemy spróbować je rozmnożyć. Do zbiornika wcześniej zaopatrzonego w część lądową z miękkim piaskiem ostrożnie umieszczamy obydwa osobniki. Na początku najlepiej oddzielić je jest szklaną szybą, gdy przywykną do siebie należy ją ściągnąć. Przyglądamy się cały czas zachowaniu pary, gdy zauważymy przejawy agresji żółwiaki należy na nowo oddzielić szklaną szybą lub zwyczajnie przenieś jednego żółwia do innego zbiornika. Jeśli wszystko pójdzie dobrze samica złoży 20-70 okrągłych jaj. Po ok. 45-60 dniach z inkubowanych jaj w temp. 28-30°C wylegają się młode o długości ok. 3,5-4cm.


Kopulacja- photography by www.infotortuga.com/


Inkubator z jajami- photography by www.infotortuga.com/


Młody osobnik kilka dni po wykluciu- photography by www.infotortuga.com/

Zimowanie:
Niekonieczne nawet do rozmnażania – ze względu na położenie ferm, z których pochodzą oferowane u nas żółwiaki.

Uwagi:
- Agresywny żółwiak może zrobić krzywdę niedoświadczonemu hodowcy
- Żółwiaki hodujemy pojedynczo ze względu na ich charakter
- Młode osobniki są bardzo wrażliwe na zmiany w parametrach wody (pH, temperatura i czystość)

Albinizm:
Znane wszystkim zjawisko polegające na braku pigmentu w skórze, jej tworach i soczewce oka, występuje także u tego gatunku. Jak każdą mutację w naturze spotyka się ją niezwykle rzadko, natomiast hodowcy ze względu na zainteresowanie takimi osobnikami z sukcesem rozmnażają albinosy i coraz częściej oferują je w sprzedaży. U nas w Polsce jak na razie znajdują się tylko 2 osobniki albinotyczne. Miejmy jednak nadzieję, że z czasem staną się one łatwiej dostępne i zagoszczą w domach większego grona krajowych hodowców.




Młody osobnik z mojej hodowli zakupiony od użytkownika boaworld’a

Źródła:

"Żółwie wodno-lądowe" Aleksandra Maluta Wyd. "HOŻA" Warszawa 2005
http://www.infotortuga.com/
http://nlbif.eti.uva.nl/b...entry=inleiding
http://www.chelonia.org/